وقتی به واژه " occupation"مواجه می شویم ناخودآگاه کلمه "job" در ذهنمان تداعی می شود.وآنرا به معنای فعالیت هایی که از طریق آن کسب درآمد می شود تعبیر می کنیم .اما در کاردرمانی            " occupational therapy" این کلمه مفهوم وسیع تری دارد و تمامی فعالیت هایی را دربر می گیرد که فرد در طول روز انجام میدهد و برای وی معنی و هدف خاصی دارد.این فعالیت ها شامل فعالیت های کاری ،تفریحی و شخصی نظیر لباس پوشیدن ،حمام رفتن و... می باشد.

کاردرمانگران معتقدند درگیر بودن در فعالیت ها در سلامتی افراد نقش دارد.بازی در کودکان مثال خوبی از چگونگی عملکرد این رویکرد است. تمرکز اولیه دوران کودکی بر رشد و تکامل فیزیکی ، اجتماعی ،شناختی و عاطفی است و بازی این فرایند را تسهیل می کند.وبراین اساس کاردرمانگر از occupation های دوران کودکی (بازی) برای رشد و سلامتی کودک استفاده می کند.

در دوران بزرگسالی مسئله رشد و تکامل مطرح نمی باشد و به جای آن مسائل بهزیستی " well being" ، سلامت ، حفظ و حمایت نقش ها و فعالیت های معنادار و زندگی روزمره جایگزین می شود کاردرمانی براین باور است که فقدان نقش ها و فعالیت های مهم منجر به ناتوانی ذهنی می شود.کاردرمانگران از این مفاهیم در بیمارانی که به علت های متفاوت صدمه ،سالمندی ،تاخیر تکاملی مشکلات تطابقی ،ناتوانیی ذهنی، فقدان اعتماد به نفس ،فقر و... دچار ضعف مشارکت در مشغولیت ها و فعالیت های هدفمند زندگی می گردند کمک می کند.

مشارکت در فعالیت های روزمره را می توان از طریق ابزار کمکی ،تغییر محیط و تغییر در خود فعالیت افزایش داد.

قدمت این حرفه در دنیا حدود 100 سال است. جمع کوچکی که در سال 1917 این رشته را بنیانگذاری کردند امروز فدراسیون جهانی هستند که 52 کشور را به عضویت خود در آورده و ایران نیز یکی از این کشورهاست .در حال حاضر دانشگاههای علوم پزشکی شهید بهشتی ،ایران ،علوم بهزیستی و توانبخشی ،اهواز ، سمنان ،تبریز و همدان در امر آموزش و تعلیم دانشجویان کاردرمانی فعال هستند و   به لطف الهی و همت دانشگاه علوم پزشکی شیراز و دانشکده توانبخشی از سال 1387 این دانشگاه موفق به جذب دانشجو وبرداشتن گامی بزرگ در جهت اعتلای علمی و عملی این رشته شد.

فاکس:6272495

 

تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1394-4-7 12:44        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ